چكيده
وجود ذراتي با ابعاد بحراني در مدارهاي نرم كني خودشكن و نيمه خودشكن همواره باعث كاهش كارايي اين آسياها مي شود. لذا خارج سازي اين ذرات از مدار نرم كني باعث افزايش كارايي نرم كني و در نتيجه افزايش ظرفيت و توليد آسياهاي خودشكن و نيمه خودشكن مي شود . خارج سازي بار در گردش آسياهاي نيمه خودشكن كارخانه فرآوري مجتمع سنگ آهن گل گهر باعث افزايش ظرفيت و نيز افزايش توليد اين مدار نرم كني گ رديد. در اين تحقيق اثرات اين خارج سازي، بر كيفيت محصول آسيا و نيز كنسانتره توليدي توسط جداكننده هاي مغناطيسي خشك اين كارخانه موردبررسي قرار گرفته است . اين بررسي با استفاده از روش هاي آماري و توسط آزمون هاي ”F ” و ”t ” انجام شده است . در اين بررسي، ميانگين عي ار آهن ،(Fe) اكسيد آهن ،(FeO) گوگرد (S) و فسفر (P) و نيز     K 8  به عنوان شاخص هاي كيفيت محصول آسيا و كنسانتره خشك توليدي در نظر گرفته شده است . نتايج حاصل از اين آزمون ها حاكي از عدمبروز تغييرات معني دار در شاخص هاي كيفي اين محصولات در حين انجام آزمايش خارج ساز ي بار در گردش بود .
نهايتًا اين نتيجه حاصل شد كه خارج سازي بار در گردش، ضمن افزايش ظرفيت آسيا و نيز نرخ توليد محصول، از ديدگاه كيفي تاثير نامطلوبي بر فرآوري سنگ آهن ندارد